De vaste bezoekers op www.emielhorsten.nl hebben de uitspraak al vaak voorbij zien komen. Maar keer op keer is dat het enigste dat in me opkomt, of beter gezegd het enigste waar een beetje een kern van waarheid in zit. Je hoeft tegenwoordig de krant maar open te slaan, en je leest het ene ellendige bericht na het andere. Hoe het kan? Daar zal zeker medisch onderzoek naar lopen, wie weet ook niet. Ik heb eigenlijk meer het gevoel dat we ons allemaal laten leven! We lopen constant achter ons zelf aan. En het ergste? Ik doe er zelf keihard aan mee. Ik laat me constant leven door mijn agenda, die vervolgens weer constant vol staat. Is er dan niet iets vrolijks te melden, tuurlijk wel. Ali B is vader geworden. En dat is goed nieuws voor Nederland. Meteen een microfoon en rappen maar. Soms vallen dingen ook weer gewoon ouderwets op zijn plaats. Morgen is het dinsdag, ik probeer al een paar dagen aan carnaval te ontkomen. Het lukt gewoon niet. En dus blijf ik morgen eerst maar eens goed uitslapen. 's Avonds een potje tennis met de kunstenaar, woensdag gaan we weer werken. We moeten misschien een paar kunstwerkjes verzekeren, haha. Machtig mooi zo'n verzameling. Hoelang ben je met zoiets bezig? Erger nog, waar krijg je zoiets in zijn geheel verzekerd. Oh jee, daar gaan we weer in modus werk over. Maar ja, hetgene je graag doet en zo nu en dan ook nog resultaat oplevert, dat moet je blijven doen. Dat resultaat komt er soms ook zonder dat het veel moeite kost. Een paar gratis adviezen kunnen nooit kwaad. (hint: abrikozenvlaai met ruitjes?).
Hoe gestoord kun je zijn?
Een normaal mens eet dit niet. Maar in hoeverre bestaan er nog normale mensen op internet. Of zijn er altijd ab-normale figuren geweest en valt het nu pas op. Cruijff zei al dat je het pas gaat zien als je het doorhebt. Ter vergelijking: Er zijn altijd verschillen geweest in spaarrentes, maar valt het nu extra op? Laat ik mijn mening over de finaciele misaire maar niet melden. Daar zit niemand op te wachten. Bovendien vertelt iedereen het verhaal al, doorlopend. Om gek van te worden. Je kunt jezelf ook steeds verder de crisis inpraten. Het is als met tennis, als je vroeg begint met het oefenen van één slag dan lukt deze op een gegeven moment. Als je hard blijft schreeuwen over crisis, dan wordt het alleen maar erger. (nu ben ik nog mijn mening aan het verkondigen)
Morgen ook maar weer eens mijn puntentotaal vergroten op de Wii... Voor wie een een Wii heeft een "oh ja" filmpje.
Als je de foto ziet, dan is het een logisch gevolg dat de zondag in het zuiden goed was. Vanmorgen rond half 10 op de tennisbaan, buiten in de frisse lucht. Heerlijk gewoon. De hertjes waren weer present en er speelde zich een zielig gebeuren af. Één hertje was aan het doodgaan, de AID erbij en zo nu en dan enorm gegil. Juist, de laatste stuiptrekkingen. Op een gegeven moment gingen beide kuddes achter de leider aan. Afscheid nemen. Echt aandoenlijk om te zien, en dat op een zondag-tennis-sport-morgen.
Na de sport, het nodige eten dan toch nog een flinke wandeling. En tja, in Limburg ontkom je rond deze dagen niet aan de carnaval. We hebben dus nog een groot gedeelte van de optocht in Elsloo meengenomen. En morgen? Een vrije dag, om 11 uur even naar kantoor en de rest van de dag rustig houden.
En dus ben ik met mijn bootje een stukje gaan varen. In een rustige baai, heb ik mijn koppie thee gedronken. Maar na mijn eerste kopje... zie hieronder.
Donderdag is altijd een vreemde dag. De week zit er zo goed als op, de avondafspraak is niet aanwezig. En dan op naar de vrolijke vrijdag. Dan is het echt weer weekend. Komend weekend staat in het teken van het nieuwe huis, dat weet mijn echtgenote nog niet trouwens. Zondag de lichtstoet in Beek en maandag/dinsdag vrij. Mijn partner in (tennis)crime heeft helaas geen vrij, anders stond er gegarandeerd een potje tennis op het programma...
Vanavond een balletje gehakt? Op de woensdag gehaktdag zou dat eigenlijk wel moeten. Het loopt tegen Carnaval aan, en dus wachten een aantal dagen verlof! Lekker, uitslapen en op mijn dooie gemakkie naar kantoor gaan. Je moet toch een beetje bezig blijven. Heb ik nog nieuws? Nee, eigenlijk niet. Ik heb eens gelezen wat ik gisterenavond hier had geschreven en heb de bijdrage maar meteen verwijderd. Volgens mij stonden mijn ogen op het punt tijdelijk dicht te vallen. Het zou me niet verbazen dat ik gisteren niet heb gemerkt dat mijn echtgenote naar boven vertrok. Vanavond voetbal?
